W odróżnieniu od tzw. stanu nietrzeźwości, żadna ustawa nie zawiera kryteriów kiedy kierujący samochodem znajduje się „pod wpływem” narkotyków a kiedy „po użyciu” narkotyków.

Zgodnie z art. 178a kodeksu karnego tak samo karalne jest prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości jak i pod wpływem środka odurzającego.

Środkiem odurzającym, zgodnie z ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii, jest każda substancja pochodzenia naturalnego lub syntetycznego działającą na ośrodkowy układ nerwowy. Aby zatem rozstrzygnąć czy kierowca prowadził samochód pod wpływem narkotyków czy też po ich użyciu, należy sięgnąć do orzecznictwa Sądu Najwyższego. W jednym z wyroków SN stwierdził, że stanem „pod wpływem” środka odurzającego jest taki stan, który wywołuje takie same skutki jak spożycie alkoholu powodujące stan nietrzeźwości. Od tego stanu odróżnia się stan „po użyciu” środka odurzającego, który w zakresie skutków jest równoważny stanowi po użyciu alkoholu. Określenie stan po użyciu alkoholu przewidują art. 86 § 2 kodeksu wykroczeń, art. 87 § 1 i 2 kodeksu wykroczeń oraz art. 96 § 1 kodeksu wykroczeń.

Ustalenie zatem czy sprawca był pod wpływem środków odurzających czy też pod wpływem takiego środka wymaga, w ramach sprawy karnej, postępowania dowodowego. Oznaczać to będzie konieczność dopuszczenia dowodu z opinii biegłego z zakresu toksykologii. Jeżeli wnioski takiej opinii nie są jednoznaczne co do tego czy prowadzący pojazd był „pod wpływem” środka odurzającego czy też „po użyciu”, w stosunku do sprawcy przestępstwa należy przyjąć wariant korzystniejszy.